ŚNIEG…

Słowa jak jego płatki topnieją na słuchawkach..
Uwielbia zimę ze śniegiem, mrozem

góry, kominek

chyba sie starzeję

A glos redaktora jak zwykle dobrz edziala kojąco… to lubie…

Paweł: Siłowanie się z klamkami nie raz już przerabiałem, najgorzej jak zasuwasz pociągiem, który na stacji robi właśnie jedynie rozładunek i załadunek ludzi, a Ty jesteś opakowany w bagaże do granic możliwości. Na dodatek na drugim peronie stoi pociąg do którego masz się przesiąść, z głośnika podają kolejny-ostatni już komunikat, że Twój kolejny pociąg odjeżdża (bo wiadomo, że ten którym przyjechałeś był opóźniony). Sama radość podróżowania PKP

Ostatnio miałem okazje wracać do domu ciapągiem (bo pociągi jeżdżą w przeciwnym kierunku) z separatkami. Jak pewnie wszyscy doskonale wiedzą, wagony tego typu posiadają urocze drzwi, których nieraz nie da się otworzyć.
A więc sobie jadę i myślę: “ha! toż to już moja stacja! Trza wysiadać za chwilę.” Podszedłem do wspomnianych wyżej drzwi, naciskam na klamkę i nic. Naciskam drugi raz i znowu nic! Z lekką paniką (bo ciapąg już chce odjeżdżać z mojej stacji) odwracam się do gościa, który stał za mną, ale drzwi po drugiej stronie także nie chcą się otworzyć (tak przynajmniej twierdził ten facet). Z pomocą przybył mi miły konduktor, odsunął mnie od nieustępliwej klamki i pouczającym tonem powiedział: “Nic na siłę! Wszystko młotkiem.” I rzucił się na klamkę. Po kilku próbach spojrzał mi w oczy i dodał: “A jak nie ma młotka, to z buta dziadygę!” Jak powiedział tak też zrobił. 2 razy zasadził kopa klamce, aż puściła, a ja zostałem uwolniony.

Robert – na wstępie forma audioblogowa bardzo – to tak, żeby nie było monotonii Co do tej całej sytuacji – to właśnie chciałem podrzucić temat, bo jak to jest że w całej Europie można a u nas ciągle jakiś koszmar z koleją. O warszawskie drogi w sumie się nie martwię, bardziej cenne dla mnie by odśnieżyli tą moją powiatową, którą dojeżdżamy tu czy tam