Winko bulgocze prawidłowo, powiedziałbym że bardziej intensywnie nawet

A postanowienia tak czy siak jakieś są -nie na Nowy Rok, ale w nowym roku to wiadomo.

Jeśli mogę prosić o popracowanie nad poziomami głośności. Głos Łukaszu jest nieco za cicho względem innych wstawek (tło jest OK).

Skoro wita nas kierownik działu picia wódki, to zapytam o winko: wciąż bulgocze jak w tym videocaście?

Mądrze prawisz o postanowieniach Noworocznych. Jak masz coś do zrobienia dziś, to zrób to pojutrze, będziesz miał dwa dni wolnego
A tak serio, to chciałem powiedzieć, że jak mamy coś do zrobienia, to zróbmy to od razu, bo “potem” zawsze się oddala w czasie.

Widać taka myśli z tą wieżą mi przyszła, bo chyba to częsta myśl. Z tym, że Ty bogatsza jesteś o paryskie doświadczenia, wróciłaś bez depresji jaką przechodzą Japończycy, po weryfikacji swoich oczekiwań względem Paryża z rzeczywistością, którą zastają. Więc jeśli taka wizja plątała się gdzieś tzn. tylko jedno – że warto tak kiedyś zrobić

A co do kameralności, ilości nagrywających ludzi i ilości tego co nagrywają – to może i ta liczba nie musiałaby się zwiększać nie wiadomo jak bardzo. Ważne, żeby ludzie wiedzieli, że coś takiego jest, że coś się dzieje – myślę, że to byłby pierwszy krok do tego, że ktoś kolejny się skusi na “gadanie do mikrofonu”.

Filipie: Forma jaka była taka była – dzisiaj już nie poradzę. Postaram się więcej razy nie wypluwać takich flegmatycznych pogadanek – zobaczymy jak to wyjdzie. Pozdrawiam.

Post świątecznie pozdrawiam dobrego nowego roku dla młodego podcastera

święta mnie też bardzo miło zaskoczyły, chora poddałam się trochę zaskakującej propozycji a zakończyło się to wbrew obawom jednak sympatycznie ale, że świętuję już od poniedziałku i jeszcze nie skończyłam to cieszę się, że to tylko raz w roku
uśmiałam się o planach sylwestrowych nam właśnie narodził się pomysł picia szampana o 24 pod wieżą Eiflla ale niestety to już nieakualne a właściwie aktualnych planów brak.
Najpamiętniejsze sylwestry te jeden jak zasypało naszą bacówkę a my przez 3 dni chcieliśmy się do niej dostać i mówili o tym w całej Polsce a drugi to taki jak leżałam z 40 stopniami gorączki w górskim pensjonacie

tak myślałam o tym kameralnym świecie i o tym jak kiedyś było na blogowisku a potem jak blogi mieli wszyscy bo to jest/było trendy i zdecydowanie ta “kameralność” bardziej mi się podobało tutaj co prawda jest trochę inaczej bo nie każdy może podkast nagrać bo trzeba mieć odrobinę wiedzy, sprzętu itd i potrzeba na to więcej czasu i zorganizowania.

Nie wiem o czym jeszcze miałam napisać, także kończę optymistycznie, samej pomyślności na Nowy Rok

Sam nie jestem do końca przekonany Adamie ale tak mi to utkwiło w pamięci i bez wątpienia trochę w tym racji jest. To chyba efekt poczucia spadkowej formy w jednoosobowym gadaniu. Co do audycji z trójki – to zamieścił ją w całości właśnie Koras, tak że zdzierać z Indywidualnego

Jak najwięcej dialogu! Jak najwięcej kobiet:P

Pozdrawiam również!